Archive for the τίτλοι Category

Χωρίς ειρμό

Posted in τίτλοι with tags , , on April 10, 2009 by ftix

Σαν πάντα. Το νοιώθεις εκεί όπως το ένοιωθες από μκρό παιδί. Σου χτυπάει την πόρτα να βγει έξω, θέλει να αρχίσει να τρέχει.

Η πόρτα είναι κλειστή και το νερό είναι μέχρι το περβάζι. Σε λίγο δε θα μπορείς να σκέφτεσαι πια. Δε θα μπορείς τίποτα. Στο μόνο που ελπίζεις είναι το τσεκούρι έξω από το δωμάτιο. Ακούς γδούπους στην πόρτα. Λες;

Πιο δυνατά! Πιο δυνατά! Πιο δυνατά γαμώτο!

Η πόρτα σπάει, το νερό αδειάζει και συ είσαι στο πάτωμα. Σηκώνεις το βλέμα: “Ah!” Τρεις, τέσσερις φιγούρες μπροστά σου κι εκείνη από πίσω. Όχι, δεν τους ξέρεις αυτούς, μόνο εκείνη αναγνωρίζεις. Ναι, τώρα που τους κοιτάς καλύτερα είναι δυο αγόρια και δυο κορίτσια. Όχι δεν τους έχεις ξαναδεί. Είναι στεγνοί. “Πώς στο διάολο είναι στεγνοί; ” Γυρνάς το βλέμμα σου σ’ εκείνη. Δείχνει να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Είναι εκεί όμως· και είναι βρεγμένη. Σ’ αρέσει αυτό, χαμογελάς!

Γυρνάς το κεφάλι πίσω και η πόρτα είναι πάλι εκεί, σαν να μην έγινε τίποτα. “Σκατά· τουλάχιστον εγώ είμαι έξω! Την άλλη φορά θα ‘ναι άλλος. Εγώ πάντως δεν ξαναγυρνάω. Ούτε για να την σπάσω (γαμώτο, δεν το ξέρω αυτό· γαμώτο, τουλάχιστον ας είναι μόνο για να βγάλω κ άλλον έξω”. Σαν κουβέντα από το μέλλον. Πάλι ταξίδεψες.

Σηκώνεσαι και φτιάχνεις τα μαλλιά σου, σ’αρέσει το υγρό σου πρόσωπο. Χαϊδεύεις το σβέρκο σου και το λαιμό σου και κοιτάς αυτάρεσκα τους σωτήρες σου. Ναι, τώρα έτσι τους βλέπεις και ξέρεις τι: “Έτσι είναι ηλίθιο γουρούνι, σωτήρες σου”.

“Πάμε”, λες και απλώνεις τα χέρια διάπλατα σαν τον εσταυρωμένο. Προχωράς αλλά όλοι μένουν στάσιμοι. Μόνο εκείνη κάνει να κινηθεί όταν απλώνεις το χέρι σου προς το μέρος της και σε κοιτάει στα μάτια. Μπα, ούτε αυτή θα έρθει μαζί σου.

Πάλι μόνος ρε! Έξω από την πόρτα όμως. Τώρα είναι πίσω σου. Τώρα τον έχεις πια.

Τον έχεις;

corridor_man

Ανάμεσα στην καθημερινότητα

Posted in Analysis, τίτλοι with tags , on April 7, 2009 by ftix

Τι υπάρχει εκει; Ο χρόνος σίγουρα όχι. Ξυπνάς, ζεις, κοιμάσαι. Και ανάμεσα; Ανάμεσα χαράζεις. Άλλοτε πολύ, άλλοτε λίγο και συνήθως καθόλου. Αυτό το καθόλου είναι το ζητούμενο λοιπόν. Το θέλουμε το καθόλου; Το αγαπάμε, το ζητάμε η το φοβόμαστε;

Καθένας ας μιλήσει για το τομάρι του. Μόνο γι’αυτό μπορεί να μιλήσει και αν θέλει να πεί κάτι για κάποιον άλλο τότε να το πει αλλά να προσέξει. Πολύ! Ποτέ αυτό που λες δε σου ανήκει και πάντα μπορεί να σε σκοτώσει. Όμως ξέχασα, εσύ δε φοβάσαι να πεθάνεις.

Εσύ τι χάραξες στη ζωή σου; Γιατί σε αγάπησαν για πάντα; Σε αγάπησαν για πάντα;

Μαζεύω στιγμές κάθε μέρα και τις φυλάω σε ένα μικρό κουτάκι. Ανησυχώ όμως γιατί το κουτάκι μου είναι πολύ μικρό και ποτέ δε γεμίζει. Κάποιες φορές κάθομαι, το ανοίγω και ψάχνω να βρω τι έχω κρατήσει. Τις χειρότερες μέρες μου είναι άδειο και τις καλύτερες βρίσκω μέσα ανθρώπους. Τις περισσότερες φορές όμως δεν βλέπω καθαρά αν και είμαι σίγουρος ότι, κατά τα άλλα, βλέπω πολύ καλά.

Κλείνω το κουτί

Ανοίγω τα μάτια – όλα είναι ξεκάθαρα.

Ανοίγω το κουτί πάλι. Σύννεφο.

Τι έκανα; Άφησα το κουτί στην άκρη. Πήγα έξω, στην αγορά και βρήκα ένα άλλο, πιο όμορφο. Πιο μεγάλο, ναι πιο μεγάλο και πιο όμορφο με ανοίγματα στα πλάγια, μικρούς καθρέφτες στο εσωτερικό του και δυο συρταράκια δεξια και αριστερά. Το ένα με κλειδί.

jewellery-box

Είναι άδειο αλλά είναι ξεκάθαρο. Διαυγές. Άδειο. Κενό! Και πρόθυμο.

Αρχίζω και διαστέλλω το χρόνο. Του βρίσκω φίλους και του μαθαίνω καινούργια κόλπα. Είναι ένα μικρό παιδί που κυλιέται τυλιγμένο με μια κουβέρτα στο πάτωμα και κάνει πως κοιμάται. Μου ζητάει και ‘μενα να κοιμηθώ αλλά ξέρει ότι δε θα το κάνω. Παίζει μαζί μου και ‘γω μαζί του. Αρχίζει να με αγαπάει γιατί του μιλάω.

Είναι οι πρώτες μου κουβέντες και τον βλέπω ήδη να μου χαμογελάει.

Απόψε θα ανοίξω το καινούργιο μου κουτάκι. Κάτι μου λέει ότι δε θα είναι άδειο.

Μήνυμα χωρίς χρέωση (edited)

Posted in τίτλοι with tags , , on April 4, 2009 by ftix

Πάντα είναι πιο εύκολο να γράφεις τους τίτλους και να σταματάς παρά να τους γεμίζεις και να τους αγαπάς.

  • Οι καταλύτες
  • Γράφοντας σε παρενθέσεις
  • Το τίμημα της ευκολίας
  • Ποτέ ευθύς, πάντα ασαφής
  • Γιατί αγαπάμε το θέατρο (τη μουσική, την τέχνη, τους άλλους, τη δυστυχία… μπορείς να προσθέσεις ό,τι θέλεις εδώ)
  • Χωρίς ειρμό

…… αμέτρητους τίτλους χωρίς νόημα για τους άλλους. και για σένα;
Αποφάσισα να παίξω ένα παιχνίδι εδώ: θα γράψω μερικούς τίτλους ακόμα, και μαζί με τους προηγούμενους θα τους δώσω κείμενο, μικρό, μεγάλο, ενδιαφέρον, αδιάφορο…. Αδιάφορο! κείμενο θα είναι για να τους κάνει παρέα.
Και ίσως σε κάποιους να δώσω και συνδέσμους (links καλέ), φωτογραφίες, μουσική… θα δείξει.
Αλλά όλα σε χρονικό ορίζοντα συγκεκριμένο. Μην αφεθούμε, μην ξεγελάσουμε πάλι τον εαυτό μας. Λοιπόν:

(πολύ ωραίοι είναι αυτοί οι τίτλοι που συνοδεύονται από τον σύνδεσμο ή π.χ.)

  • Ξεγελώντας τον εαυτό σου ή πώς να γίνεις καλύτερος
  • Το μεγάλο βήμα ή γιατί δεν έκανες ποτέ τίποτα στη ζωή σου  /*φοβάμαι ότι αυτό θα το μετανιώσω που το έγραψα για τίτλο*/

Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι ο τίτλος μου μοιάζει ορφανός. Το κείμενο δεν του αρμόζει. Πράγματι, ήρθε απλά και μόνο γιατί είναι φίλος. Είναι πλήρης, έχει το δικό του κείμενο με το οποίο ζουν ευτυχισμένοι κάποιες μέρες τώρα (μη νομίζετε ότι μερικές μέρες είναι λίγες και ότι κάτι μπορεί να αλλάξει· όταν ένας τίτλος βρεθεί με ένα κείμενο και ταιριάξουν μαζί, είναι για πάντα*) και βρίσκεται εδώ επειδή με αγαπάει και θέλει να βοηθήσει. Άλλωστε το δηλώνει: (edited).

Λοιπόν, όπως μέτρησα παραπάνω στην παρέα μας έχουμε 12 τίτλους. Ο μήνας έχει 4, οπότε… ελαστικά θα πω 4 τίτλους μέχρι τέλος Απριλίου και θα προσθέσω ένα “τουλάχιστον” για το ενδεχόμενο να το χαρώ περισσότερο. Eλπίζω μετά να το αυξήσω.

Και ένα audio/video για την έμπνευση! Δεν μπορώ αν δε βάλω το multimedia μου!

*κάποιος θα παρατηρούσε βέβαια ότι υπάρχουν πολύ ίδιοι τίτλοι με διαφορετικό κείμενο. Πολυγαμικοί! Κανείς δεν υποστήριξε ότι η πολυγαμία είναι ενάντια στη δέσμευση