Λέω να ξαναρχίσω. Σιγά σιγά ελπίζω να το βρω. Γιατί όχι άλλωστε; Δεν κάνω κάτι καλύτερο.
Το κενό μεγάλο αλλά το μέλλον μεγαλύτερο. Αφιερωμένο εις τη μούσα.
Για χάρη λοιπόν του νέου (παλιού μου πια)παιχνιδιού ρωτάω: Τι είναι τούτο; Ποιος στην Αθήνα έχει παιδιά στον Αμαζόνιο;

Like this:
Be the first to like this post.
This entry was posted on January 28, 2010 at 00:51 and is filed under Προσωπικά with tags δρόμος, επιστροφή. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed
You can leave a response, or trackback from your own site.
November 28, 2010 at 20:15
hello pretty boy